07 December 2009

20 για το 2009 | 10-6

10. Kingdom of Rust από τους Doves
Μαζί με τους Coral από τα πιο τίμια συγκροτήματα του νησιού. Αν οι Doves ήταν ποδοσφαιριστής, θα ήταν ο Γου Χου Γεωργιάδης. Εντυπωσιακό ξεκίνημα, μικρή πτώση στη συνέχεια αλλά κρατώντας ένα επίπεδο. Όμορφο στρωτό ποδόσφαιρο χωρίς βεντετισμούς.

09. Repo από τους Black Dice
Αγαπητέ Αγιο-Βασίλη γίνεται να μου φέρεις ένα δίσκο με δέκα τραγούδια σαν το Glazin. Πέρσι σου ζήτησα νέο δίσκο από go! team αλλά εσύ δεν το έφερες. Μου το χρωστάς εε! Δεν το ξεχνάω! Το ξέρω πως υπάρχεις αφού πριν από 25 χρόνια μου έφερες το πειρατικό καράβι.

08. Dragonslayer από τους Sunset Rubdown
Τίλος και εξώφυλλο χάλια! Αντιστρόφως ανάλογα με το μουσικό περιεχόμενο που χαρακτηρίζεται από όμορφα κανονικά αμερικάνικα τραγούδια.



07. They Know What Ghost Know από τον yppah
Με αεροπλάνα και βαπόρια: Τετάρτη στο Παγοποιείον ο φοβερός και τρομερός Skantzman παρουσιάζει τη σειρά berliner. Βερολινέζικες μουσικές από τον Mr. Roussos. Τι σχέση έχουν αυτά με το δίσκο; Ήταν ένα μεσημέρι του Μάρτη, μπήκε στο γραφείο και είπε, "μαλάκα άκουσε αυτό, θα σου αρέσει εσένα".

06. The Pains of Being Pure at Heart από τους The Pains of Being Pure at Heart
Είναι κλώνοι των field mice; ΝΑΙ. ~ Είναι καλύτεροι από τους field mice; ΟΧΙ ~ Έχουν τραγούδια που στέκονται δίπλα στα καλύτερα των field mice; ΝΑΙ.


---------------ο---------------

Περίπου εκατό ήταν τα δισκάκια σοδειάς 2009 που άκουσε ο Φαντασμένιος. Για άγνωστο λόγο σε αυτά δεν συμπεριλήφθηκε ο τελευταίος δίσκος του Dizzee. Μα να ακούσει Callas και να μην ακούσει Dizzee! Σε τι κόσμο θα φέρουμε τα πιαδιά μας;;

04 December 2009

20 για το 2009 | 15-11

15. Everything She Touched Turned Ampexian από τον Prefuse 73
Αν αυτός είναι ο χειρότερος δίσκος του έως τώρα, τι έχει να γίνει όταν βγάλει τον καλύτερο του;




14. Declaration of Dependence από τους Kings of Convenience
Αχ αχ αχ...






13. Earthly Delights από τους Lighting Bolt
Αρκεί μία και καλή ακρόαση. Η περίσσεια αιθανόλης στο αίμα επιταχύνει την αντίδραση. Το Nation of Boar είναι από τα τραγούδια της χρονιάς. Ο δίσκος θα περάσει ένδοξες στιγμές τις επόμενες μέρες καθώς θα καταφθάνουν τα φακελάκια με τα νέα τέλη κυκλοφορίας...

12. Dead Man's Bones από τους Dead Man's Bones
Στη μεγάλη λίστα των ηθοποιών που κάποια στιγμή ασχολήθηκαν και με τη μουσική, παρακαλώ προσθέσατε τους Ryan Gosling και Zach Shields. Λίγο πιο πάνω από την Juliette Lewis, δίπλα σχεδόν στον Johnny Depp, και αρκετά μακρυά από τους Scarlett Johansson, Joaquin Phoenix και Σάκη Μπουλά. Απα πα πα πάουερ!!!!

11. Origin:Orphan από τους Hidden Cameras
Αν οι Hidden Cameras ήταν φαγητό θα ήταν πίτσα. Δηλαδή είτε είναι το αγαπημένο σου φαγητό είτε την έχεις βαρεθεί, θα φας και θα χορτάσεις. Γιατί πόσο μάπα μπορεί να είναι μια πίτσα; Και ζωντανό ψάρι να έχει πάνω, θα το κάνεις πέρα και θα φας το ζυμάρι. Το Origin:Orphan φτιάχτηκε με λογική special αλλά μάλλον έμεινε 5' περισσότερο από ότι έπρεπε στο φούρνο.

-----------o-----------

Για δες σύμπτωση! Δυο από τα καλύτερα τραγούδια της χρονιάς ήταν το Walk on από τους Hidden Cameras και το Walk on Water από τους Kingsbury Manx (στο τσακ εκτός λίστα και αυτοί).

02 December 2009

20 για το 2009 | 20-16

Ο Φαντασμένιος δεν θα ξεχάσει ποτέ το 1988 γιατί κάνει ρίμα: "1988 και ακόμα σ' αγαπώ".
Για το 2009 το μόνο που του έρχεται στο μυαλό και είναι το εξής: "2009 γιατί πετάγεσαι όλη την ώρα σαν κλανιά;"

Στα της μουσικής άλλη μια χρονιά με καλές μουσικές αλλά με δίσκους που δύσκολα ακούγονται ολόκληροι. Δέκα δισκάκια το πολύ φαίνεται πως θα αντέξουν στο χρόνο καμιά εικοσαριά που περάσαμε μερικά όμορφα απογεύματα, ενώ 5-6 περιμένουν για να αποκαλυφθούν τα επόμενα χρόνια..

* * * * *

20. Waxing Gibbous από τον Malcolm Middleton
Αυθεντικός αντικουλ χαρακτήρας, θιασώτης του καλού μαύρου χιούμορ, έχει το δικό του ήχο και στιλ. Με αυτό το δίσκο κλείνει το πρώτο κεφάλαιο της προσωπικής του καριέρας, και ως ένδειξη απαγκίστρωσης από το παρελθόν (λέγε με Arab Strap) αφήνει εντέχνως το αποτύπωμα του.. ..στο φεγγάρι!

19. Dying In Time από τους Port Royal
Όμορφες ηλεκτροατμοσφαιρικές μουσικές. Αλλά πολύ όμορφες λέμε. Αν έγραφα σε free press θα σε έπειθα με τη φράση "Σκέψου μια παρέα Ιταλών να βολοδέρνει στα κρύα της ανατολικής Ευρώπης". Ο καλύτερος τους δίσκος. 6 Μαρτίου 2010 έρχονται για live με τους Telefon Tel Aviv (που πέρασαν τόσο κοντά από τη λίστα όσο το σουτ του Πάντου από το δοκάρι).

18. Prevention από τους De Rosa
Ευχάριστος κιθαρό-σκωτσέζικος δίσκος. Δυστυχώς λίγο μετά την κυκλοφορία του διαλύθηκαν. Ξέχασα να πω στον Middleton πως αυτούς πρέπει να πάρει για να φτιάξει το νέο συγκρότημα που θέλει.



17. Forget the Night Ahead από τους Twilight Sad
Ο μύθος λέει πως στην πρώτη προπόνηση στην Ελευσίνα όταν ο Αναστόπουλος είδε τον Τσιμπλίδη του είπε "Ρε εσύ! ντρίπλα έχεις, σέντρα έχεις, γρήγορος είσαι, γκολ βάζεις, ακόμα εδώ είσαι; γιατί δεν παίζεις στη Μπαρτσελόνα; Το ίδιο ισχύει μουσικά και για το συγκρότημα που έγραψε ένα από τα τραγούδια της χρονιάς. Τι κάνουν εδώ κάτω; Όλα τα έχουν!

16. The Resurrectionists/Night Raider από τους Crippled Black Phoenix
Ακόμα ένας δίσκος που ενώ δεν παρουσιάζει ίχνος πρωτοτυπίας.. γαμεί και δέρνει. Το live τους δεν ήταν το καλύτερο της χρονιάς (όπως όφειλε), αλλά τραγούδια όπως το Littlestep και το Burnt Reynolds είναι καταδικασμένα να ξανασυναντήσουν το κουμπί repeat σε μελλοντικές ντέρτι καταστάσεις..

--------------o--------------

83 bloggers και ο Vallatos ψηφίζουν παραδοσιακά εδώ, και ένα άλλο καλό παρεάκι ψηφίζει εδώ. Για ταινίες εδώ και για ost εδώ.

27 November 2009

κακό όνειρο #10 | sonic youth - sister


Πάει καιρός από τότε που ο Φαντασμένιος άκουσε ολόκληρο δίσκο των Belle and Sebastian. Τι σκατά; Είναι δυνατό να τους ξεπέρασε; Είχε συμβεί και στο παρελθόν στις περιπτώσεις των Alice Cooper (πρώτη μεγάλη αγάπη), Scorpions και Def Leppard. CD, δίσκοι και κασέτες μοιράστηκαν δίχως τύψεις. Βέβαια μερικά χρόνια μετά (πριν ένα μήνα δηλαδή) ο Φαντασμένιος κατέβασε και πάλι τους δίσκους των Def Leppard. Η ζωή κάνει κύκλους μπλα μπλα μπλα, πότε και τίποτα δεν είναι σίγουρο μπλα μπλα μπλα ΑΛΛΑ είναι κάποιοι δίσκοι που δεν ξεπέρασε ποτέ και μάλλον δεν θα ξεπεράσει ποτέ...

...Όπως καμιά δεκαριά δισκάκια των Sonic Youth. Το ερώτημα ποιος δίσκος είναι καλύτερος βασάνιζε πάντα τους οπαδούς των Sonic Youth.
Από τα προβλεπέ Daydream Nation, Goo, Dirty, και Sister ο Φαντασμένιος επιλέγει το τελευταίο. Δισκάρες όλες (προσπάθεια αναχαίτισης εξοργισμένων σχολίων) αλλά το Sister είναι καλύτερο γιατί ακούγεται εύκολα και ακούγεται ολόκληρο. Με αυτό το δίσκο έφθασαν πιο κοντά στο οριακό σημείο όπου ο κιθαριστικός θόρυβος συναντά την ποπ μελωδία. Εμπνευσμένο από τη ζωή και τα έργα του συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Philip Dick, είναι από τους δίσκους που τα λόγια δένουν με τη μουσική σε σημείο που η τηλεμεταφορά σε παράλληλους κόσμους λαμβάνει χώρα δίχως μεγάλη προσπάθεια. Ο δίσκος ξεκινά με το απίστευτο έργο τέχνης Schizophrenia (στο θέμα πρώτο τραγούδι οι Youth δεν είχαν ποτέ πρόβλημα), και για τα επόμενα 45 λεπτά ανοίγουν φώτα, κλείνουν φώτα, ψιθυρίζουν, ουρλιάζουν, διασκευάζουν το Hot Wire My Heart (των Crime) και σε κάνουν να σκέφτεσαι πόσο ωραία θα ήταν η ζωή αν περισσότεροι νέοι το προτιμούσαν αντί των τραλαλί τραλαλό των Beattles..
[Στην έκδοση του CD υπάρχει και το hip hop (ναι hip hop) master-dik!]

----------------o----------------

Αν δεν το κατάλαβες, στην καινούργια ενότητα των ακραίων μουσικών φαινομένων "κακό όνειρο/ 10 για πάντα" ο Φαντασμένιος γράφει (πάντα σε επίπεδο μουσικού νηπιαγωγείου) για τους 10 αγαπημένους του δίσκους όλων των εποχών.


24 November 2009

:( | Malcolm Μiddleton live στο rodeo | ο ορισμός του μαύρου χιούμορ


Ένα live για το οποίο δεν έγραψε κανείς..

Ο Μάλκολμ πήγε στην ακρόπολη, χάρηκε τον αθηναϊκό ήλιο, και μετά μας έβαλε στον καταθλιπτικό κόσμο του. Ήταν συγκλονιστικός γιατί ήταν ΑΛΗΘΙΝΟΣ.
Βγήκε μόνος στη σκηνή φορώντας το δεύτερο αγαπημένο του μπλουζάκι*. Με μόνη συντροφιά την κιθάρα του και υπό το αδιάφορο έως επιθετικό βλέμμα των 73 μαύρων έπαιξε περίπου μιάμιση ώρα τραγούδια από όλους τους δίσκους του. Αποφάσισε μάλιστα να παίζει έως να του πουν να κατέβει. Με αυτά και αυτά.. κάθε τραγούδι και ευρώ, κάθε τραγούδι και μια καταθλιπτική ιστορία φουλ στο μαύρο χιούμορ.. Και οι οκτώ μείναμε κόκκαλο.

Πουτάνα ζωή! 73 νέα παιδιά πέρασαν την παρασκευή το απόγευμα βάφοντας νύχια, μάτια, χέρια, μαλλιά, βάλανε τα μαύρα τους μποτάκια, καπελάκια, καμπαρντίνες, καλτσόν και κατέβηκαν αποφασισμένοι και γκοθιασμένοι στο υπόγειο του ροντέο. Κατέβηκαν και δεν έκλεισαν το στοματάκι τους για μιάμιση ώρα. Μπούρου μπούρου, γαμώ την επιτήδευση σας γαμώ. Γαμώ την ποζεριά σας. Όλα αυτά ενώ ένας στρουμπουλός, κοκκινομάλλης, ασπρουλιάρης, Σκότος τραγουδούσε όχι για πράγματα που φαντάζεται και θα ήθελε να είναι, αλλά για πράγματα που βιώνει. Όπως μου είπε μετά το live, τα τραγούδια του δεν είναι ειρωνικά, είναι μαύρο χιούμορ.
Μαύρο χιούμορ, μαύρο χιούμορ, μαύρο χιούμορ, μαύρο χιούμορ, μαύρο χιούμορ... Ο ορισμός της ειρωνείας, εε;;

-------------------ο-------------------

Φ: Έχεις ιδέα τι θα κάνεις τώρα; Με ποιους μουσικούς θα κάνεις το συγκρότημα;
Μ:
Δεν έχω ιδέα. Θέλω να αλλάξω ήχο και ύφος. Παίζεις τίποτα**;

*η άχρηστη πληροφορία του μήνα
**ρε λες να την κάνω για Σκωτία; Προλαβαίνω άραγε να μάθω ντραμς σε ένα μήνα;;

pic via flickr

19 November 2009

:( | Malcolm Μiddleton live στο rodeo | να ζει κανείς ή να μη ζει;


Δεν μπορώ να φανταστώ πως είναι δυνατό να διαβάζεις αυτό το ποστ σε αυτό το blog και να μη ξέρεις ποιος είναι ο Malcolm Middleton. Δεν μπορώ να φανταστώ πως είναι δυνατό να ξέρεις τον Malcolm Middleton, να έχεις ακούσει αυτό και αυτό, και να μην πηγαίνεις να τον δεις να παίζει live την περασμένη παρασκευή.

Παρασκευή και 13 στο ροντέο μαζεύτηκαν 81 άτομα. Με την εξής σύνθεση:
73 Φακίνοι, μαυροντυμένοι, βαμμένοι, όλα κομπλέ.
8 Μαλκολμικοί: Ένα ζευγαράκι, δυο κορίτσα, δυο συμπαθητικοί τύποι, ο Γιώργος και ο φαντασμένιος.
Γιατί έτσι ρε παιδιά; Που είναι οι αλτέρνατιβ δημοσιογράφοι; Πιθανόν οι μισοί ήταν κουρασμένοι από την Beyonce και οι άλλοι μισοί είχαν πρόσκληση μόνο για το shoegaysing της Κυριακής.

Γιατί να γράψει ο φαντασμένιος για τη συναυλία; Ενδιαφέρει κανένα; Ίσως να ενδιαφέρει μόνο τον φαντασμένιο. Όπως τότε, χρόνια πριν...

..Μια φόρα και ένα καιρό, δηλαδή το Μάρτιο του 2007 αγοράσαμε εισιτήρια
για τη συναυλία των Bright Eyes στο Λονδίνο. Έτσι νομίζαμε καθώς πέσαμε θύματα απάτης του διαδικτύου. Χάσαμε τότες τα καλά μας τα λεφτά, τους Bright Eyes στα πάνω τους, ενώ είχαμε και τον φαντασμένιο να μας πρήζει γιατί έχασε την support εμφάνιση του Malcolm Middleton.

---------------o---------------

Προσεχώς στα ακραία μουσικά φαινόμενα: Ανταπόκριση από το live του Middleton. Έχει ο Malcolm κατάθλιψη; Πόσες γυναίκες του την έπεσαν μετά τη συναυλία; O φαντασμένιος γράφει πως πέρασε το απόγευμα πριν τη συναυλία και τι ποτό είχε στο φλασκί του.

Pic via flickr

16 November 2009

:) | shoegaze, shoegays (πες το και έτσι)


3 ευρώ το τραγούδι μας πήγε η συναυλία των CircleSquare στο κατάμεστο τικι. Μουσικά ήταν αυτό που γράφουν οι ίδιοι στο myspace τους, New Wave/ Trance/shoegaze. Με μια λέξη shoegay! Δηλαδή μια χαρά τραγουδάκια, βιντεάκια, τυμπανάκια, κιθαρίτσες, τιραντούλες, καρδούλες, θορυβούλη, όλα έτσι ώστε να μη σκίσουμε και κάνα καλτσόν. Αν ήταν Γερμανοί θα ηχογραφούσαν στη morr, και αυτό δεν είναι κακό.

-------------------ο-------------------

Προσεχώς στα ακραία μουσικά φαινόμενα: Ανταπόκριση από το
live του Middleton. Αποκλειστικές δηλώσεις. Τι είπε ο Malcolm στον fantasmenio; Ήταν το live της χρονιάς;

pic via flickr

14 November 2009

κακές συνήθειες του φαντασμένιου


1. Όταν ανοίγει το γάλα βάζει τη μύτη του στο πώμα να το μυρίσει. Θα μπορούσε κανείς να πει πως είναι κλασική περίπτωση μιμητισμού αυτού εδώ. [Mimi, ένας Μίμης και ένας Τίμος, μας κάνουν μιμητισμό;;;]

2. Στο ζήτημα μουσική στο αμάξι πρέπει να είναι ο μεγαλύτερος σπασαρχίδης. Στο 99% των περιπτώσεων ακούει μόνο ένα τραγούδι αλλά έχει το μοναδικό cd-player που φτιάχτηκε χωρίς τη δυνατότητα repeat. Όποτε ο συνοδηγός είναι αναγκασμένος όχι μόνο να υπομείνει το βασανιστήριο του να ακούει το ίδιο τραγούδι για όλη τη διαδρομή, αλλά επιπροσθέτως μετατρέπεται αυτός σε κομβίον repeat! [καημένε fieldmoon]

3. Στο 5x5 κάνει κάτι χαζά σουτ από τη σέντρα.
Θα μπορούσε κανείς να πει πως είναι κλασική περίπτωση μιμητισμού αυτού εδώ. [αν είναι σπαστικό όταν το κάνει ο Τζιο (και δεν πετυχένει), σκέψου τι γίνεται όταν το κάνει ο fant..]

----------------ο----------------

Αρκετά όμως με την αυτοκριτική του φαντασμένιου. Εσείς νομίζετε πως είστε καλύτεροι;;; Που πήγατε και πήρατε όλα τα εισιτήρια για τη συναυλία του Tiersen μέέέέέρες πριν λεεεεεεες και δεεεεν θαααα βρείίτεεεε στηηηηηην πόόόόόρτα.... τώρα που το κάνατε sold out τι καταλάβατε;;; καλά να πάθετε!!

pic via clownbastard

12 November 2009

Κάποιοι παίρνουν τα βουνά..


Στα πλαίσια του φεστιβάλ "της ομίχλης" προβλήθηκε προχθές το ντοκιμαντέρ του Παύλου Τσιαντού, "Από τον Όλυμπο στο Έβερεστ". Πρόκειται για την ιστορία της πρώτης ελληνικής ομάδας που ανέβηκε στην υψηλότερη κορυφή του κόσμου το 2004. Δράση, χιούμορ, συγκινητικές και τραγικές στιγμές, είναι τα στοιχεία που κρατάνε κολλημένο προς την οθόνη και με ανοιχτό το στόμα τον θεατή. Συναρπαστική ταινία που σίγουρα θα αρέσει και σε μη λάτρεις του βουνού. Κρίμα που κανένα κανάλι της τηλεόρασης δεν ενδιαφέρθηκε να προβάλει την ταινία ή ακόμα καλύτερα να πάρει το υλικό και να κάνει μια σειρά όπως το Beyond The Limit του discovery channel. Τόσες μαλακίες αντιγράφουν, ας προβάλουν και μια φορά κάτι διαφορετικό! Οι μισοί Έλληνες μαγειρεύουν σκατά και οι άλλοι μισοί τραγουδάνε σκατά...

----------------ο----------------

Ο Biosphere ή Geir Jenssen (ο οποίος έπαιξε στο bios πριν μια εβδομάδα) εκτός από μέγας μάστορας του ambient είναι και πολύ καλός ορειβάτης. Μάλιστα πριν λίγα χρόνια κυκλοφόρησε το δίσκο Cho Oyu 8201m, ο οποίος περιλαμβάνει ηχογραφήσεις από την πορεία ανάβασης του στο συγκεκριμένο βουνό. Αξίζει να ακούσει κανείς το δίσκο αφού διαβάσει πρώτα το χρονικό της ανάβασης από τον ίδιο τον biosphere εδώ.

*η φωτογραφία είναι από τον Ψηλορείτη


11 November 2009

παρασκευή και 13 στο rodeo


Ο σπουδαίος Σκότος καλλιτέχνης περνάει μια μεταβατική περίοδο. Μετά από 5 δίσκους ο Malcolm αποφάσισε να σχηματίσει συγκρότημα. Κανονικό συγκρότημα, που σημαίνει πως αποκλείεται η περίπτωση επανένωσης των Arab Strap. Ο φαντασμένιος υποψιάζεται πως ο Middleton θα προσπαθήσει να γίνει μέλος των Καουρισμακικών Leningrad Cowboys. Όπως και να έχει, για δυο χρόνια τουλάχιστον δεν προβλέπεται νέα κυκλοφορία με τυπικά συστατικά Malcolm Middleton. Πως θα γελάμε τώρα όταν μας παρατάνε τα παλιοθήλυκα;;

------------ο------------

10 November 2009

Του Αγίου Νεκταρίου ανήμερα


Ο φαντασμένιος συνειδητοποίησε πως το νέο δισκάκι των Fuck Buttons δεν του αρέσει όσο το περυσινό τους. Οι συνθέσεις είναι εξαιρετικές αλλά ο ήχος είναι πολύ καθαρός. Στον φαντασμένιο κόσμο το Surf Solar θα ήταν το αγαπημένο τραγούδι του κάγκουρα. Σε ένα τέτοιο κόσμο τα ξαδέρφια του φαντασμένιου θα έκαναν ουρές σε club που παίζουν μόνο δίσκους της italians do it better, στους σταθμούς του μετρό θα ακούγονταν οι δίσκοι των Hidden Cameras, οι My Bloody Valentine θα έπαιζαν παραμονή Χριστουγέννων στο μέγαρο, και και και και...

--------------------ο--------------------

Βέβαια όλα αυτά φαντασμένια είναι και φαντασμένια θα παραμείνουν. Όταν βλέπεις αυτό* από τον Κούλογλου, τι μπορείς να περιμένεις από τον Πάγκαλο, τη Ντόρα και τον Άδωνη;;; Θα μας γαμάνε μια ζωή με σάουντρακ Νταλάρα, Βίσση και Τιέστο.

*link via 16forever


04 November 2009

φαντασμένιος στα γρήγορα



- Και γιατί ακραία μουσικά φαινόμενα;
- Γιατί έτσι και έτσι

--------------o--------------

Καινούργιος Skantzman εδώ

29 October 2009

Η ευτυχία σε πέντε απλά βήματα



βήμα 1ον: Πήγαινε εδώ και κατέβασε το choral των Mountains.

βήμα 2ον: Μέχρι να σου κατέβει, ετοίμασε ένα κονιάκ. Αν έχεις καλό, βάλε το καλό. Αν δεν πίνεις αλκοόλ τότε φτιάξε ένα τσάι. Αν έχεις του βουνού ακόμα καλύτερα.

βήμα 3ον: Κλείσε φώτα και κάτσε στην πιο αναπαυτική θέση. Λογικά η συγκεκριμένη θέση είναι πλήρως ευθυγραμμισμένη με τα ηχεία σου.

βήμα 4ον: Βάλε το δίσκο να παίζει
. Αν ακούς πρώτη φορά Mountains βάλε κατευθείαν το Telescope στο repeat.

βήμα 5ον: Επανάλαβε το βήμα 2.

------------------ο------------------

Άκου και αυτό.

26 October 2009

Η κάθοδος των 9 | Do Make Say Think στο Rodeo


H τέλεια Κυριακή: Μια ώρα συν, καφές, εφημερίδα, σοκολάτα, βροχή, γκολ ο Κατσουράνης. Επίλογος με τη συναυλία Do Make Say Think.

Η προσέγγιση..
Με φανταστικές οδηγικές κινήσεις και μετά από 40 λεπτά κύκλων, στροφών και αναστροφών ο φαντασμένιος απελπισμένος παρκάρει εκεί που μοιάζει ότι είναι το πουθενά. Για καλή του τύχη το πουθενά ήταν 2 λεπτά από το Rodeo. Γαμώ!

Η μπίρα.
7 λεπτά στην ουρά, αμστελ μπουκάλι 5 ευρώ!! Μας γάμησε!

Το σαπορτ #1..
Το πρώτο σαπορτ ήταν οι
The Happiness Project, δηλαδή
το side-project του μπασίστα Charles Spearin των do make say think. Το The Happiness Project βασίζεται σε ένα απλό κόνσεπτ. Ο Spearin έβαλε φίλους και γείτονες να μιλήσουν για την ευτυχία, τους ηχογράφησε και στη συνέχεια προσπάθησε να παίξει μουσική από τις μελωδίες που δημιουργούνται από τον προφορικό λόγο. Ακούστε οπωσδήποτε την άποψη της εξάχρονης γειτόνισσας του για το τι είναι ευτυχία στο vittoria. Από θεματικής άποψης ξεχωρίζει το Vanessa, στο οποίο η πρωταγωνίστρια, εκ γενετής τυφλή, ανακτά την ακοή της έπειτα από επέμβαση στον εγκέφαλο Στο τραγούδι περιγράφει πως ένιωσε την πρώτη φορά που άκουσε ήχο μετά από 30 χρόνια.. Πολύ καλό live, απλά γάμησε!!

Το σαπορτ #2..
Η συνέχεια άνηκε στον
κιθαρίστα Ohad Benchetrit που κυκλοφορεί εκτός των do make say think με το προσωπικό σχήμα με όνομα years. Συμπαθητική εμφάνιση με ακουστική κιθάρα, παραμορφώσεις και τρομπέτα. Ανέβηκε επίπεδο όταν ανέβασε τα ντεσιμπέλ στο τελευταίο τραγούδι, όπου τον συνόδευσαν και οι υπόλοιποι do make say think. Εκεί ο φαντασμένιος σκέφτηκε πως ζούμε ιστορικάς στιγμάς.. θα γαμήσουν οι do make say think!

Οι do make say think..
Ήταν εννέα. Δυο τρομπέτες δυο κιθάρες, μπάσο, βιολί, δυο ντραμς και μια κοπελιά πίσω από την κολόνα που μάλλον έπαιζε πλήκτρα στοιβάχτηκαν στη σκηνή(sic) του rodeo. Με τόσα μπράτσα κιθάρας, δοξάρια κλπ πάλι καλά που δεν βγάλανε τα μάτια τους. Όχι μόνο δεν ξενέρωσαν αλλά γουστάρανε κιόλας που έπαιζαν. Ο κόσμος πάλι όχι και τόσο. Με το δίκιο του καθώς πλήρωσε να δει το συγκρότημα αλλά εκτός των 10-15 που καθόταν εμπρός στη σκηνή (sic) το πολύ-πολύ να είδε κάνα κεφάλι. Ο μαλάκας που αεριζόταν γαμιέται!

ο MVP..
Ποιος άλλος;;; o
Charles Spearin! Για δυο λόγους:
1. Είναι ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου (βλ. φωτογραφία)!! [σημείωση: o φαντασμένιος είναι πλέον ΠαΣοΚ]
2. Μετά από μια ώρα live, είπε την πιο γαμάτη αυτοσαρκαστική ατάκα της χρονιάς "και τώρα θα παίξουμε το δεύτερο τραγούδι μας"!

Η αποχώρηση..
Βρεγμένη άδεια Αθήνα..

-----------------ο-----------------

Τα ακραία μουσικά φαινόμενα θέλουν επειγόντως ξεμάτιασμα! Και πως να μην μας πιάσει το μάτι μετά από το φανταστικό βίντεο του deponx από το live του Daedelous(βλ. δυο ποστ πιο κάτω). Ο deponX στο κρεβάτι και η Εργοτελάρα άτυχη (;).. Φτου φτου φτου, περαστικά και όχι άλλα χαμένα τετ α τετ από εδώ και πέρα.

pick via flickr

22 October 2009

ο φαντασμένιος στα ράδια | μέρος Β


Αντίθετα με τις εκπομπές του Peel, o φαντασμένιος πίστευε πως το Mixing It των Robert Sandall και Mark Russell στο BBC radio 3, ήταν ένας πολύ καλός λόγος να μη βγαίνει τις παρασκευές. Πολύ καλές μουσικές που κάλυπταν όλο το φάσμα από την κλασική ροκ έως τα σύγχρονα πειραματικά που λατρεύει το Wire.
Κάθε τραγούδι προλογιζόταν με μια τουλάχιστον πληροφορία πέραν της συνηθισμένης αναφοράς του τίτλου του δίσκου, του τραγουδιού και του έτους παραγωγής. Απλά και ωραία, με μικρές δόσεις αυθεντικού βρετανικού χιούμορ. Επιπλέον ανά τακτά χρονικά διαστήματα η εκπομπή εμπλουτιζόταν από συνεντεύξεις καλλιτεχνών, live στο στούντιο, και
αφιερώματα από διάφορα μέρη του κόσμου (όπως η επίσκεψή τους στον Καναδά και το αφιέρωμα που κάνανε για την constellation records).
Η εκπομπή σταμάτησε να εκπέμπει από το BBC το 2007. Οι παραγωγοί μετακόμισαν στο Resonance FM αλλάζοντας το όνομα της εκπομπής σε Where's The Skill In That? (μετά από παρατήρηση του BBC). Η εκπομπή μεταδίδονταν ανά περιόδους κάθε τετάρτη βράδυ.

-----------------o-----------------

εδώ μια καταπληκτική σελίδα με ηχογραφημένες εκπομπές και αρχείο εκπομπών από το 1993!

19 October 2009

mail από τον deponX #2


Ο καταπληκτικός deponX χτυπά ξανά με ένα καταπληκτικό βίντεο από την καταπληκτική εμφάνιση του καταπληκτικού Daedelus στο Bios...

-------------ο-------------

Εδώ η καταπληκτική σειρά "Berliner" του άλλου καταπληκτικού (Skantzman)..